Yeni grup falan filan diye girmedim Sons And Daughters konusuna. İsimleri geçsin istedim buralarda. Bernard Butler Gilt Complex singlelarının prodüktörlüğünü yapmıştı. 2 albümleri var "Love the Cup" ve "The Repulsion Box" isimli. İkisinin de tamamını dinlemedim. Myspacelerinde indie&alternative olarak sınıflamışlar müziklerini İskoç arkadaşlar. Gayet hoş benim hoşuma gidiyorlar ama vokal bazen sorunum olup çıkıveriyor. Neyse. Asıl amacımıza gelelim ki yeni single yayınlamışlar "Darling" isimli. Amaç bunu paylaşmak aslen. Buyurun.Sons And Daughters - Darling
Sons And Daughters - Gilt Complex








Anton Corbijn'i seviyorum. Evet o siyah beyazı iyi kullanıyor. Jeff Buckley'i fotoğraflamış olması da yeter benim için. Filmi Anton Corbijn için izledim. Filmden hoşlandım, bayılmadım. Ama benim problemim Joy Division'la galiba. Joy Division'la olan problemim de tamamen Ian Curtis'le zaten. Tek kelimeyle inandırıcı gelmiyor bana. Ama inanmamam mantıkla ilgili değil daha çok duygularla ilgili. Ian Curtis'in soğuk, donuk, ruhsuz vokali şarkı sözlerindeki hisleri yansıtamıyor bence. Vokal tarzındaki tekdüzelik, hiçbir iniş çıkışın olmaması bana ruhsuz makineleri hatırlatıyor. Hikayenin filmde göründüğünden daha derinliklerini bilmiyorum ama hayatında çektiği sıkıntılar sanki tamamiyle kendi hatalarından dolayı oluşmuş sıkıntılar gibi göründü bana. Kesinlikle başka insanların yarattığı sorunlarla baş etmekten daha kolay sorunlar bunlar. Epilepsi hastasıysan ve ilaçlarını aksatırsan acı çekersin bu kadar basit. Yaptığın işin sonucunu düşünmeden hareket ederek "kontrol"ü nasıl elinde tutabilirsin ki zaten?
