Bernard Butler Solo Albümleri

Hep söz vermiştim birçok kişiye Butler'ın solo albümlerini bloga koyarım diye ama çoğu zaman rapidshare'in gazabına uğrayıp upload edememiştim. Hazır canım bloga hiçbir şey yazmak istemiyorken 50.000 ziyaretçi hediyesi gibi olsun.



Bernard Butler - People Move On (1998)








Bernard Butler - Friends And Lovers (1999)

29 Mayıs

Bu gece dışarı çıktım. Herkes mutlu mutlu geziniyordu. İki senedir bu günlerde Jeff Buckley için anma gecesi yapıyordum. Sırf bu duruma düşmemek için. Bu sene olmadı. Sokakta herkes mutlu. Sabah 6'da kalkıcam. Olmuyor . Uyuyamıyorum. Jeff Buckley öldüğü için değil. Söylediği şeyleri çevrede gördüğüm için. Boğulmak mı tek çare? Bir çözebilsem.

"got my red glitter coffin, man, just need one last nail"

anlayamıyorum.

Placebo - Battle for the Sun (Full Album)

Jeff Buckley'nin ölüm gününde... Dream brother, my killer, my lover. Tesadüf değildir.

Placebo - Battle for the Sun (Full Album)

Edit: Berbat. Berbat ötesi berbat hatta. Meds'ten bile kötü.

Sonic Youth - The Eternal (Full Album)

Of 1 haftadır ha dinledim, ha dinleyeceğim derken bir türlü üstüne bişeyler yazabilecek duruma gelemedim. Sonic Youth'un yeni albümü "The Eternal". Benim Sonic Youth'la pek aram yok. Buyurun siz dinleyin, yorum falan da yazın. Ben de dinlerim bir ara.
Sonic Youth - The Eternal (Full Album)

Blackbud - Blackbud (Full Album)

Merhaba. Blackbud'ın yeni albümü bir sihirli mantar sayesinde erkenden elimizde.
Şimdi efendim üç-dört gündür bol bol dinledim durdum. Beklediğim gibi gelişmedi hadise. Neredeyse albümün yarısını zaten konser kayıtlarından, şuradan buradan dinlemiştim. İlk albüm "From The Sky"daki sorun yine devam etmiş. Stüdyo kayıtları -ki özellikle vokal, kötü şekilde kulağa batıyor. Aslında belki de bu yeni grupların çoğunda gördüğümüz bir soruna dönüşüyor. Şarkıların Albüm öncesi konser hallerine ulaşabiliyoruz artık. Yabancı grupları internetten, Türkiye'deki amatör grupları da konserlerden fazla yakın takip etmeye başladık galiba. Konser hallerini bildiğimiz şarkıların stüdyolanmış hallerine alışamıyor muyuz nedir?

Mesela "Wandering Song" 1 senedir dinlediğim bi şarkıydı. Stüdyo hali çok yavan geliyor şu anda. Konser kayıtlarında alınan sesleri duyamayınca bir boş geliyor şarkı. Mesela "Loves Come So Easy"nin canlı kaydında yer yer baskınlaşan bas gitarın sesini, vokalin ses oyunlarını -mesela cümle sonlarını haddinden hafla uzatması gibi, gitar solosunun daha meşakkatli halini aradım, bulamadım. Aslında bir de kaos şarkı bekliyordum albümde ama onu da bulamadım. İyi şeyler de var ama, ilk şarkı "Left Your Arms Empty" nin son kısmındaki güçlü gitarı ummazdım, "Road To Nowhere"in de melodisi harika mesela. Dinledikçe daha başka şeyler de bulunur ama keşke tamamı canlı kayıt olsa. Bazı şeyler çok sırıtıyor çünkü.
Blackbud - Blackbud (Full Album)

Tricky Efes One Love Festival'da

Klaxons kaçırılmamalı, hadi Röyksopp da iyi gider diye düşünürken Tricky pek bi sevindirdi beni. 20-21 Haziran'dan birinde. Muhtemelen 1 isim daha açıklanacaktır. İndirimli bileti 1 günle kaçırdığıma daha da yanıyorum şimdi. Bernard Butler'ı da getirse mesela yanında aah ah.

Jarvis Cocker - Further Complications (Full Album)

Don't Let Him Waste Your Time'lı albümü Jarvis'i daha sindiremeden beyefendinin yeni albümü yayınlanıyor. 13 mayısmış tarihi. Ama elimizde artık malum. Bu sabah dinleyebildim 1 defa. Baya tempolu. Yada sabah trafiğinde öyle geldi bana. İlk solo albümünden daha fazla Pulp olmuş bi de ilk olarak onu farkettim. Daha dinlerim. Güzel. Sözlere dikkat.
Jarvis Cocker - Further Complications (Full Album)

Kutu

Bir tanecik Utku'muzun Kutu'su.
Şimdi, arkadaşlarım hakkında bişeyler yazmakta zorlanmam gayet doğal. Ama beni anladıklarını biliyorum.
Bir zamanlar Clique vardı ve bahsetmiştim. Utku'nun yeni hadisesi, Kutu. Davulda Mavera'dan Arcan Akduman eşilik etti bu konserde, gelecekte ne olur bilemeyiz.

Neyse efendim, Utku kemanı, gitarı,laptopu ve Arcan'ıyla Clique soundundan biraz farklı yerlere kaymış bu sefer. Dans etmek yerine daha konuya hakim, "şarkı yapmak" niyetinde göründüler bana (Utku bunu okuyunca beni dövebilir belki). Ama hiç bir zaman söylemekten çekinmeyeceğim bişey var ki sahnede o laptopu görmek yerine klavye çalan birini görmeyi de tercih ederim. Hmm diyorsanız ki, "aman onlar çalsın, ben zaten arkadaşlarla muhabbete gidicem", lütfen uzak durun. Bazen gözleri kapatıp laptopu görmeden müzik dinlemek de güzel oluyor çünkü. Zira sahnedeki insanların Elliot Smith - Waltz 1 sonrası çalan David Bowie - I'm a Deranged'a bir çeşit tepki verecek mentalitede olduklarını bilmek bile bazı şeyleri kolaylaştırabiliyor.

Kutu Myspace

Patrick Duff'tan solo albüm

...daha sonra Patrick Duff çıkmış ortaya. "Abimiz" demekle "Beyefendi" demek arasında kalıp son çareyi "Manyak" demekte bulacağımız bu manyağın Strangelove solisti olduğunu bilmiyorsunuz muhtemelen. O yüzden önce bu linki okuyup konuya kaldığınız yerden devam etmenizi öneririm. Yada daha iyi bir tanıtım bulun banane.

Bu bölüme kadar başarıyla gelen arkadaşlara çıkışta hediyeleri verilecek. Konuya geri dönelim;
Luxury Problems'ın ardından 2. solo albümü The Mad Straight Road yakın bir zamanda yayınlanacakmış kendi tabiriyle. Şarkı listesini de vermiş albümün -sizin için bişey ifade ediyor mu bilmiyorum.

1.Prelude
2.Dead Man Singing
3.The Tourist
4.Three Little Monkeys
5.Spider Woman
6.Dora Brown
7.Wake Up Richard
8.Ed's Not Dead
9.A Woman Who Don't Talk English
10.Don't Worry Now
11.Poor Old John
12.My Sober Heart

Myspace sağolsun gerçekten, ritmik Dead Man Singing ve cilveli Spider Woman yenebilecek vaziyette bekliyor kuzu gibi. Yedik içtik eğlendik, ucundan birazcık Rosabella Collective hadisesinden de bahsedebilseydim keşke ama uykum geldi. Keyif yapmayı daha az işimiz olduğu zamanlara bırakalım. Hediyeleri verip uykuya gidelim. Boş laf ettim zaten sadece.

patrick duff - dead man singing

patrick duff - spider woman

Şu karga da albüm kapağı olacak gibi sanki. Dursun orada o da.

Blackbud'dan yeni albüm

Son zamanların benim açımdan en iyi kazancı, grup babında Blackbud. Son zamanlarda şahsım adına çok büyük kazanımlarım olmadığını göz önünde bulundurduğumuzda bir gruba dört elle sarılmanın o kadar garipsenecek bir durum olmayacağını rahatlıkla söyleyebiliriz. Yalnızca 2 elimiz olunca da böyle bas bas bağırarak eksik kalan 2 elin yerini dolduruyoruz işte. Efendim uzun lafın kısası beylerimiz yeni albümlerini Haziran'ın 8'inde yayınlayacaklarını açıkladılar myspacelerinde. Youtube'a da yeni şarkılar Road To Nowhere ve Love Comes So Easy'nin stüdyo hallerini yüklemişler 3 gün önce.





3 sene de ne çabuk geçmiş daha dün gibi. Aaaah ah. Vakt-i zamanında myspacelerinden yürüttüğüm love comes so easy'i aşağıdan indiriniz. Güzel şarkı gerçekten. Albümün hiti olur mu olmaz mı görücez bakalım. Bu kadar şimdilik haberler bu cepheden.

blackbud - love comes so easy

Graham Coxon - The Spinning Top (Full Album)

Efendim Graham Coxon abimiz yeni albüm yayınlayacakmış Mayıs'ın 11'inde. Velhasıl internete düşmüş ve bulduk, dinledik, paylaşıyoruz falan filan. İnanması güç ama 7. solo albümü.
The Spinning Top, önceki albümü Love Travels at Illegal Speeds'ten biraz farklı olmuş. Temposu daha düşük. Çoğunlukla akustik gitar kullanmış abimiz. Belki de elekriğini yeni Blur albümüne saklıyordur, görücez. Aslında böyle bir zamanda ondan yeni albüm beklemiyordum, not düşeyim. Albümde yine prodüktör olarak Stephen Street var. Bu önemli bir bilgi bence. Zira Blur'ün dağılma nedeninin asıl nedeninin o olduğu kanısındayım ben. Stephen Street'in prodüktörlüğünü yaptığı zamanlarda Graham Coxon'ın gruptan ayrılma hali söz konusu değilken Damon Albarn'un prodüktör değişiklikleri talepleri ve Fatboy Slim'i işe dahil etmesi Coxon'ın canını sıkmış belli ki. Solo albümlerinde Stephen Street'in adının olması da ispatı gibi. Bunlar tamamen kendi fikrim bu arada. Neyse. Albüm kapağını da yine kendisi çizmiş Graham Coxon. Zira ressam ve sergileri falan var. Bunları blogun biyerlerine daha önce de yazmıştım hatırlıyorum. Nerdeydi ki?
Graham Coxon - The Spinning Top (Full Album)

Doves - Kingdom of Rust

Kuzen Radyo Eksen'i ayarlı bırakmış, sonraki gün babası Ahmet dayım bizi aldı arabayla. Radyoyu açtı "Bu şarkıyı biliyorum" dedim. Doves - Kingdom Of Rust çalıyordu. Önceki günlerde sokakta albümü 2 defa dinlemiştim ama o ana kadar bişey yazmak içimden gelmemişti ve hatta albüm hakkında bişey de düşünmemiştim. Bir anda aklımdan bişeyler geçti.

Çok iyi samplelar yakalıyorlar şarkılarda. Ama şarkının devamında uyum veya devam gelmiyor. Psychedelic arka plan seslerine de çok yakınlar bir indie-rock grubu için. Bana güzel görünmeye çok yakınlar ama bir ateşleyici gerekli bence. Bişeyler eksik kalıyor. Ufak bir müdahele lazım. Tabi hemen akla bu anda prodüktör gelir. Duruma ilk müdahele edebilecek insan. Az önce kontrol ettim John Leckie yapmış albümün prodüktörlüğünü. Okudum biraz, Muse (showbiz, origin of symmetry), Radiohead (the bends), Kula Shaker(k), Suede (positivity), Verve (a storm in heaven) ve Stone Roses'ın prodüktörüymüş. Şimdi adamcağıza bok atasım var ama o kadar da burnu büyüklük yapmayayım. Bu grupların bir üst seviyeye çıkamadıkları albümler hep bunlar (kula shaker istisna). Doves da sınıra kadar gelip orada tıkanıyor. Mesela albümden The Outsiders'ı örnek vericem, muhteşem başlıyor ama öyle devam edemiyor. "Of şu başlangıca bak, devamı da gelirse..." diyorsun ama gelmiyor. Sınıra kadar gelip o sınırda "şarkıyı açmak" yerine kapatıyorlar. Jetstream için de hemen hemen aynı şeyleri söyleyebilirim. Aslında çok iyi bir açılış şarkısı ama asla devamı böyle olan bir albüm için değil. Doves'u Elbow'la çok benzetiyorum evet ama anlatmaya çalıştığım "şarkıyı açmak" mevzusunu Elbow çok iyi yakalıyor. Mercury Prize'ı da boşuna kazanmadılar bu sene zaten The Seldom Seen Kid'le. Albüme adını veren şarkıyı bir dinleyin, arkasından da Doves dinleyin. "Şarkıyı açmak"la ne demek istediğim anlaşılacak sanırım. Özetle Doves'un da farkında olmadan müdahelede bulunup yazı yazmalarını sağlayacak bir dayıya ihtiyacı var. Bilmem anlatabildim mi.

Ayrıca Doves için son bişey daha dicem, Coldplay'in son zamanlarda olduğu şey gibiler. Ne olduğunu bilmiyorum.

Kasabian'dan yeni albüm

Efendimmmm, Kasabian'la aranız nasıldır bilemem. Benim çok iyi olduğunu söyleyemem. Amma ve lakin öyle arasıra ortaya çıkmaları da fena olmuyor. Yeni albüm hazırlıyormuş arkadaşlar. İsmini "West Rider Pauper Lunatic Asylum" koyuyorlarmış kolay kolay hatırlamayalım diye. 8 Haziranmış tarihi de. Single "Vlad the Impaler"i downloada açmışlar, elimize geçti. Bana göre olmasa da biçok kişiye göre olmuş. Bi bakın bence.

kasabian - vlad the impaler

Placebo'dan yeni albüm

Yeni albüm. Meds'i sevmemiştim. Pek merak etmiyorum. İlk single albüme adını veren Battle For The Sun. Güzel olmuş ama belki de kilit bir yerden vurduğu içindir nakaratında.

"dream brother, my killer, my lover". Bu da yapılmaz ki ama!

Placebo - Battle for the Sun

Bu arada şarkıyı kendi sitelerinden downloada açtıklarını da söyleyeyim. Albüm 8 Haziran'da.

Joy Division Gecesi 7 Mart 2009 Cumartesi @ Peyote

Merhaba:)
Sırıtan Serdar. Yediği haltın ne olduğunu bilip sırıtıyor.
Öhöm öhöm... Evet Joy Division sevmiyorum. Hala. Evet biliyorum başından beri de "ee o zaman derdin ne birader" sorusunu da duyuyorum. Cevap veriyorum; Canımız istedi. Oh. Bu faslı kapattık sanırım artık. Meseleye girelim...

Hemi Behmoaras iyi bir arkadaşımız. Onun girişimiyle başlayan hadise bana kadar vardı ve işe koyulduk. Ahh baya zevkli oldu. Grup çokluğu, kanal azlığı yine beni sahneden uzak tuttu ki kanal azlığını seviyorum. Grup çokluğunu da.

Efendim Hemi'nin hazırladığı görsellerle aydınlanan sahnemize öncelikle DDR teşrif etti. Şarkı listelerini vermeyeceğim. Hepsi elime geçince videolarının linklerini veririm. Şimdilik Atrocity Exhibition'la idare edin Hemi'nin yüklediklerinden. Çok mu kaba olmaya başladım? Kutu Utku'muzu da sahnede görmek mutlu etti belirteyim.


DDR (Dogu Almanya) - Atrocity Exhibition .

Efendim DDR'dan sonra OPAL vardı sahnemizde. Ben soundcheck sırasında "Sound of Music"lerine tav olmuştum ama bize klavyesiz bir "Love Will Tear Us Apart" çaldılar ki orada olmak lazımdı. En eğlenceli andı benim için. Amma ve lakin siz "A Means to an End"le idare edin şimdilik. Terbiyesizleştim de bi de.


Opal - A Means to an End .

THE REVOLTERS çok sağlam şarkılarla gelmişti zaten. Bir ara içerideki herkesin hopladığına ses masasından şahit oldum. Böylesini ilk kez gördüm Peyote'de itiraf ediyorum. Bir de sürpriz yaptılar ama ne olduğunu söylemem. Merak edin. Utanmaz da oldum.


The Revolters - Shadowplay .

POST DIAL'a şaşırdım. Konserlerinden temposuzdular. Ama şarkı seçimlerinden dolayı o da. Sinan ve Yiğit'e Merve Yerebakan basta eşlik etti onu da belirtelim. "No Love Lost"ları çok eğlenceliydi yazalım not olarak ve "New Dawn Fades videosu az sonra sizinle. sevgiler ve öpücükler". Şımardım da iyice.


Post Dial (feat. Merve Yerebakan) - New Dawn Fades .

Efendim velhasılkelam nerden geldiğini hala anlayamadığım bir Joy Division Gecesi yaptık bitirdik. Pek eğlendik. Çalan arkadaşlara tekrar tekrar çok teşekkürler. Eğlendirdiysek ne mutlu bize, gelemeyenlere de materyallerimizi sağlam tutup az da olsa neler olup bittiğini göstermeye çalışıyoruz. Bigün bir organizasyon düzenlemenin nelerle uğraştırdığına dair bişeyler de yazmak istiyorum. Zira hala bunlardan para kazandığımızı falan sanan insanların var olduğunu görüyorum. İştahım kaçıyor. Ama kime ne anlatabileceksin ki. Vazgeçtim neyse. Sinirim bozuldu yine.


1 ay kadar Joy Division çalıştım. Tebrik ederim kendimi de banane.

Pete Doherty - Grace Wasteland (Full Album)

Pete Doherty - Grace Wasteland (Full Album)

EDIT: Öfff eskiden albümler için bişeyler yazardım dimi? Selam.
Pete Pete ah Pete! Çok komik adamsın Pete. Albümünü dinledim Pete. Ama bitiremedim ki Pete. Graham Coxon, Dot Allison ve Babyshamble'ların katkıları da varmış albüme üstelik. Pete Pete ah Pete.