Bu gece Peyote'nin girişinde böyle bir afişle karşılaşınca buraya da yazmak icap etti. 18 Eylül Perşembe gecesi(bu geceye tekabül ediyor kendisi) Peyote'nin giriş katında "Bunalım" adı altında bir dj setim var. Nasıl bişey olacağını bilmiyorum ama tahminim bu yağmurlu havada dışarıda oturamayan arkadaş gruplarına bakıp, yalnız yalnız oturmaktan sıkıldığımdan kelli onların da canını sıkabilecek elimde ne varsa çalacağım bişey olacak sanırım. Beklerim diyim ama nasıl olsa gelmeyeceksiniz.Afişte; "Tek başına bile normal bir andaki psikolojimizi negatife çevirebilen şarkıları arka arkaya dinlemeye bünyemiz dayanabilecek mi? Eve dönerken ne düşünüyor olacağız? Deneyelim." yazıyor.
Konser öncesi 3D ile kulis önünde konuşabildik. Önce oradan başlayayım. Hiçbir zorluk olmadan yanına gittik ve konuştuk. Heyecandan bişey diyemedim tabi. Neyse. Beklediğimden daha ilgili ve mütevazıydı. Şaştım. Ayrıca konser sırasında dans etti, sey,rc,yle konuştu. Biraz değişmiş sanki.
Çok fazla yeni şarkı çaldılar. Çok sayıda beklediğim şarkıyı çalmadılar. Çift davul çok dikkat çekiciydi. Sahnede 3D ve Daddy G'nin oturdukları set falan vardı. Işık şovu gerçekten etkiliyiciydi. Herkese vermişler veriştirmişler daha sonradan okuduğumuz kadarıyla. Konser anında arkadaki yazıları takip edebilmek mümkün değildi.
Horace Andy yine onlarla beraber gelmiş. Horace amcayı görmek çok güzel. Adını hatırlayamadığım beyaz giysili abladan hoşlanmadım sadece. Malesef sesini duyamadık. Ses demişken ses problemi vardı gerçekten parkormanda. 2 defa şarkının ortasında ses gitti ki 3D konser sonunda eminim birilerini bu yüzden fena şekilde haşlamıştır.
Eleştiri; sahne çok karanlıktı. Kimsenin yüzünü göremedik. 
Sahneye çıktıktan sonra "Merhaba biz Stereophonics'iz" diye bir tanıtım cümlesi kurma ihtiyacı hissettiler. Zaten gerekliydi de sanırım zira sahne önüne doğru giderken ben bile bikaç kişinin grubun adını bilmediğine kulak misafiri oldum. Düşünsenize öncesindeki Duman konseri bile daha kalabalıktı.
Travis için ne söyleyeceğimi de bilmiyorum. Konser çok güzeldi. Önceleri biraz tedirginmiş gibi başladılar. Ama seyircimiz de gerçekten çok iyiymiş. Hemen hemen tüm şarkılar hep birlikte söylendi. Başta gitarist Andy Dunlop olmak üzere (en yakınımdaki oydu, belki o yüzden öyle gibi geldi) tüm elemanlar da sonradan açıldı. (Andy'nin yeşil-beyaz Celtic atkısı da gözden kaçmadı) (Andy havlusunu fırlattı, kardeşim kaptı, eve giderken düşürmüşüm ama. Çok pisti)
Fran Healy belki de seyircinin iyiliğinden sözleri bile karıştırdı ara sıra. Konser ilerledikçe mutlu oldukları belliydi. Fran'in seyirciyi gösterip Andy'yle gülüştüklerini gördüm. Basçı Dougie'ye biraz uzak kaldım, mimiklerini görmeyi çok istiyordum onun. 
Biri yeni single J.Smith (world premier olarak çalıyoruz dediler) olmak üzere (Fran bunun için dedi ki britanyada telefon rehberini açınca en çok rastlayacağınız isim) 4 yeni şarkı çaldılar. Konser performansı rock'n roll tarzı olan şarkılardı. Kayıtlarda neyle karşılaşırız görücez.
Arka taraflarda rengarenk şemsiyeler falan açılmış ama sahneye konsantre olduğumdan ben farkında değildim. Bizim seyircimize de aferin Travis'e de aferin. Harika konserdi. Belki de izlediğim en iyi konserdi. Bugüne kadar izlediğim en iyi konser olarak 2003 Massive Attack konserini söylüyordum. Travis bu ödülümü Massive Attack'ten 2 haftalığına mı aldı meraktayım.